Wie bij Kleine camping Villa Bussola is geweest, weet dat de ochtend hier een eigen ritueel heeft. Eerst het verse brood halen, daarna onder het afdak bij de wasbakken staan, waar zich als vanzelf mijn dagelijkse spreekuur vormt. Terwijl de dag nog jong is en de heuvels langzaam wakker worden, komen de vragen binnen, één voor één, alsof het zo hoort.
Daar, tussen het zachte gekletter van water en de geur van koffie, gaat het over alles wat een vakantie mooier maakt. Het beste strand, het lekkerste restaurant, het gezelligste terrasje, de handigste parkeerplek, de leukste markt. Soms over een auto die een vreemd geluid maakt, soms over iets praktisch waar iemand even niet uitkomt. Twintig jaar lang heb ik daar gestaan, met plezier, met geduld, met het gevoel dat dit misschien wel het meest menselijke onderdeel van ons werk is: mensen op weg helpen, letterlijk en figuurlijk.
En al net zo lang maakte ik hetzelfde grapje. Dat ik eigenlijk zo’n ouderwets nummertjesapparaat wilde hebben, zo’n rood kastje dat je bij de slager ziet, om de wachtrij in goede banen te leiden. Natuurlijk was het nergens voor nodig, maar het beeld alleen al zorgde altijd voor een glimlach.
Op 21 juni, precies 60 dagen voor mijn zestigste verjaardag, midden in ons twintigste seizoen, gebeurde het dan toch. Vanessa kwam met een pakketje dat te licht was om serieus te zijn en te zwaar om een grapje te blijven. Ik maakte het open, en daar lag hij: mijn jarenlang herhaalde grap, ineens echt, tastbaar, rood, met een rol nummertjes die zachtjes ritselt als je eraan trekt.
En nu hangt hij daar. Niet omdat het moet, maar omdat het past. Als knipoog naar al die ochtenden, al die vragen, al die gasten die met vertrouwen naar me toe kwamen. En ja, hij is al gebruikt. De eerste gast trok nummer 001, lachte breed, en vertrok even later met tips die gebouwd zijn op twintig jaar ervaring, zoeken, ontdekken, proberen, mislukken, opnieuw proberen, en uiteindelijk weten wat werkt.
Dat er nog vele nummers mogen volgen, vele vragen, vele ochtenden onder het afdak. Want Villa Bussola leeft van dit soort momenten, en ik leef er vrolijk in mee.
